woensdag 1 maart 2017

Een déjà vu

Opmars van vrouwen



Terwijl ik weg ga, rukken allerwegen de vrouwen op in ons pensioenfonds. Hoe zit dat toch? Een déjà vu.

Nog geen tien jaar geleden zag het landschap op een studiedag over pensioenen er erg egaal en rustig uit: vijftig tinten grijs zeg maar. Weinig opwindend. Zowel de kostuums van de heren bestuurders als hun schrale haardos varieerden van donkergrijs naar lichtgrijs, met een eventuele gedekt blauwe uitschieter (niet qua haar overigens).

Logisch, pensioenfondsbesturen bestonden decennialang uit mannen van boven de vijftig. Deelnemersraden veelal ook en bij uitvoeringsorganisaties waren de vrouwelijke medewerkers ook op de vingers te tellen.

Vrouwen meerderheid

Maar zie: de trend buigt duidelijk de andere kant op. Bij onze uitvoeringsorganisatie PGB Pensioendiensten werken ongeveer 200 mensen. De leiding ligt in handen van een directeur en zijn managementteam. Dat team is de afgelopen jaren vernieuwd en verjongd en kwalitatief versterkt. En zie: de meerderheid blijkt plotseling niet meer grijs en evenmin man. De meeste afdelingen zijn in handen van vrouwelijke managers en echt niet de minste. Bij de complete sector pensioenen, de afdelingen ‘business en information management’, ‘finance en risk’ en ‘human resources’  zitten vrouwen aan het stuur. Vergeef me de Engelse betitelingen, maar met Nederlandse aanduidingen als personeelszaken, boekhouding en automatisering kom je niet ver meer tegenwoordig.

‘En toch hebben we geen voorkeursbeleid,’ vertelden ze me bij PGB Pensioendiensten. ‘Bij een vacature kiezen we gewoon de beste. En dat is nu eenmaal vaak een vrouw. Ik zou er ook niet aan moeten denken om voorgetrokken te worden alleen omdat ik een vrouw ben.’

Maar niet alleen onze uitvoeringsorganisatie. Als ik straks vertrek en word opgevolgd door een vrouwelijk bestuurslid, bestaat ons bestuur voor 30% uit vrouwen. Onder de drie leden van onze Raad van Toezicht zit van het begin af aan één vrouw, dus 33%.

HBS

Als dit zo doorgaat zal zelfs het landschap op studiedagen van De Nederlandsche Bank of de Pensioenfederatie er wat kleurrijker en fleuriger gaan uitzien.
Wel vreemd dat deze ontwikkeling zich pas voordoet als ik ongeveer vertrek en dat levert een déjà vu op. Ik herinner me dat op onze katholieke jongens HBS (hogere burger school) het eerste meisje haar intrede deed. Het was bij ons in de vierde klas HBS-B. Ze kwam van de katholieke MMS (middelbare meisjesschool) en ze wilde wiskunde in haar pakket. Dat kon toen nog niet op het Agnes Lyceum in Leiden. Dus ze moest verhuizen als enige meisje naar onze HBS.

Niet veel jaren later was van die scheiding der geslachten niets meer te merken. Maar toen had ik de deur daar al achter me dicht getrokken.

Wat Pensioenfonds PGB betreft: ik kijk met bewondering naar de doortastende aanpak van de nieuwe generatie. Zij heeft ook mijn pensioen in handen.


Arnold Verplancke

Bij de foto: Twee vierde klassen van de HBS bij elkaar in mei 1962 van het St. Bonaventuralyceum te Leiden. Het eerste meisje deed haar intrede: op de eerste rij onder. De schrijver deze staat stoer op de bovenste rij, tweede van rechts, kennelijk met een sigaret in de hand.... 

Geen opmerkingen: