vrijdag 16 december 2016

Vertrek aangekondigd


Geen zwanenzang


Een nieuwe lente, een nieuw geluid.

Met deze dichtregel van Gorter snoer ik mensen graag de mond, als ze vragen waarom ik de komende lente ga stoppen als bestuurder van Pensioenfonds PGB. Het is geen dooddoener. Ik denk echt dat het goed is, op tijd plaats te maken voor inspirerend enthousiasme van een nieuwe bestuurder, van wellicht een generatie jonger.

Ik ben geen getallenfetisjist. Maar toch. Komend voorjaar hoop ik 72 jaar te worden. Dan ben ik 27 jaar actief in de pensioensector. Dat lijkt een vorm van omarmend rijm, die voor mij een verborgen betekenis in zich heeft. Zo van: het is goed geweest. Sluit nu maar af.

Anders in 1990
Het werk als bestuurslid van een pensioenfonds lijkt niet meer op dat van 1990, toen ik begon bij het Pensioenfonds van VNU, naast mijn dagelijkse journalistieke werk. Misschien eens per kwartaal, of iets vaker, reed ik naar Haarlem. Om bijgepraat te worden door een adviserend actuaris en een administrateur van het fonds. En om vervolgens enkele goed voorbereide besluiten te nemen. Daarna zat de vergadering er weer op. Ik overdrijf natuurlijk een beetje.

Al heel andere koek bleek het bij Pensioenfonds Wegener (APW), tien jaar later. Het aantal cursussen en studiebijeenkomsten nam toe. Evenals het aantal vergaderingen en de verantwoordelijkheid. Toen APW zijn vermogen in 2010 overdroeg aan het bedrijfstakpensioenfonds PGB, ging het om 800 miljoen euro.

Eind van de eeuw
De afgelopen zeven jaar zijn de eisen aan pensioenfondsbestuurders alleen maar zwaarder geworden. De Nederlandsche Bank beschouwt een pensioenfonds vooral als grote financiële instelling, met alle eisen die daarbij horen. Terecht, want het gaat inmiddels om ruim 23 miljard euro van uw pensioengeld. Voor uitkeringen die Pensioenfonds PGB tot voorbij het eind van deze eeuw moet kunnen doen.

Ik heb mijn vertrek aangekondigd, nu ik het bestuurswerk nog met plezier doe. Met alle  hardwerkende collega’s en medewerkers kan ik goed samenwerken. Ik schrijf graag columns voor u. Maar er komt een moment om de steven te wenden naar rustiger vaarwater. Een enkele onbetaalde nevenfunctie straks nog, wat vrijwilligerswerk en op zijn tijd een mooie reis. Dat is het perspectief waarvoor ik kies, na mijn afscheid van dit bestuurswerk.

Pensioengerechtigden
Mijn opvolger (m/v) in het bestuur zal ook weer de pensioengerechtigden vertegenwoordigen en het aandachtsgebied communicatie bestrijken. Vanuit de vakorganisaties en de Vereniging van Gepensioneerden (VVG PGB) zijn al kandidaten voorgedragen. Individuele pensioengerechtigden kunnen eventueel zelf ook een ervaren kandidaat voordragen, indien die de steun geniet van 500 van hen.

Alle kandidaten worden eerst intern getoetst door een gemengde toetsingscommissie van het pensioenfonds. Als meerdere kandidaten deze horde nemen, volgt een verkiezing door alle pensioengerechtigden. Uiteindelijk zal er één overblijven en worden beoordeeld door De Nederlandsche Bank. Die moet bepalen of de kandidaat ook in haar ogen geschikt is als bestuurder van een grote financiële instelling.

Dat zal de komende maanden gaan spelen. En dan?

Met een variant op het bekende gezegde: In mei leggen alle vogels een ei, alleen ik ben er dan niet meer bij. Dat weet het bestuur van Pensioenfonds PGB.

Toch is deze column nog niet mijn zwanenzang; nog niet mijn afscheid. De komende maanden kunt u nog op een paar nieuwe van mij rekenen.

Arnold Verplancke
bestuurder Pensioenfonds PGB

(column voor website van Pensioenfonds PGB)