donderdag 15 juni 2023

Gluren in Bibliotheca Thysiana

 


Even gluren in Bibliotheca Thysiana 

De oudste openbare bibliotheek van Nederland, dat is de Bibliotheca Thysiana echt wel. Zij pronkt sinds 1655 in een mooi monumentaal pand aan het Rapenburg in Leiden. Opdrachtgever Johannes Thysius (1622-1653) was kort daarvoor overleden en heeft dus niet meer het droomhuis kunnen zien waarin zijn enorme verzameling boeken werd ondergebracht. 

 

De kostbare oude werken zijn nu alleen op afspraak in te zien voor studenten en onderzoekers via de universiteitsbibliotheek. Andere belangstellenden kunnen een rondleiding krijgen in het historische gebouw met een kleine groep en tegen betaling, eveneens na afspraak  natuurlijk.

De mooie gevel ken ik al sinds mijn jongensjaren, omdat ik op het Rapenburg de vijfde en zesde klas van de lagere school heb bezocht, schuin tegenover het academiegebouw van de universiteit. Maar wat er achter die gevel verderop schuil ging? Nooit geweten. Nog als verlaat verjaardagscadeau nodigde zus Marijke me uit om mee te gaan met een select groepje om een kijkje te nemen in de bibliotheek onder leiding van professor Paul Hoftijzer, een van de curators.

 

Een van de atlassen van Blaeu uitgestald 

Hij blijkt een goede verteller over de geschiedenis van Johannes Thysius en een vat vol parate kennis. Voor de verbaasde ogen van de bezoekers tovert hij met blote handen waardevolle boeken tevoorschijn. In een kamertje beneden bijvoorbeeld een prachtige atlas van Blaeu uit een kastje speciaal vervaardigd voor een hele reeks van die originele atlassen uit de zeventiende eeuw.  

 

Rondleiding door prof. Paul Hoftijzer (r) 

Eenmaal boven in de eigenlijke bibliotheek vallen de grote ramen aan de kant van het Rapenburg en de Groenhazengracht op door de heldere maar indirecte lichtinval. Daar zijn de 3000 oude boeken en enkele duizenden pamfletten te vinden die grotendeels door de oprichter zelf zijn verzameld. 


De schepping van Eva in de Keulse bijbel

De rondleider haalt een prachtige Keulse bijbel uit 1479 te voorschijn, niet in het toen nog gangbare Latijn maar reeds in de volkstaal (Rijnlands Duits). De boekdrukkunst stond nog in de kinderschoenen. De kleurrijke illustraties doen denken aan de handgeschreven bijbels van voor die tijd. Maar nu met houtsneden gedrukt en vervolgens nog met de hand ingekleurd.

 

De ark van Noach in de Keulse bijbel

Na de Keulse tovert hij een nog iets oudere Delftse bijbel tevoorschijn en als klap op de vuurpijl een miniboekje dat van hand tot hand mag gaan. 

Het is een pocket avant la lettre uit 1601, dat een geleerde reiziger ter verstrooiing bij zich kon hebben: de Consolatione Philosophiae van Boëthius (480-524).

    Pas uit 1952 

Ach ik kan thuis niet anders doen dan de Nederlandse vertaling opslaan uit mijn eigen bescheiden verzameling en constateren dat die ruim 350 jaar later is gedrukt.

  

En na de rondleiding in de bibliotheek even aan het water.

zondag 7 mei 2023

van de afgelopen weken

 Kiekjes van de weken rond mijn verjaardag



Schouwburg Leiden


Slavernijmonument in Tilburg



Kazerne Eindhoven


Museum Volkenkunde Leiden


The Bisschop Leiden


De Pont Tilburg


De Fundatie: Wilhelmina bij Kasteel Nijenhuis


De Fundatie: Raquel van Haver



De Fundatie: Marina Rheingantz


De Fundatie: Sanya Kantarovsky


Bij mijn 78ste verjaardag


Berkel-Enschot: Anja en Joke



Bij mijn 78ste verjaardag met dochter, schoonzoon en kleinkinderen




Oisterwijk high tea


Nog steeds plagerijen dat jonggetrouwde stel.




Met Els wandelen de Andreas Schotel Wandelroute in Esbeek.


Dat beeld zou een paar dagen later nog opduiken tijdens de fietspuzzeltocht van Westpoint


Museum Voorlinden 


Tijdens de Westpoint Fietstocht bij de kapel in Baarschot




Schrobbelèr vlak voor de finish toen er net een paar druppels regen waren gevallen.


Slot van de Westpoint fietstocht






maandag 27 maart 2023

Mariëngaarde Tilburg

Spitse taalgrappen en leuke kindervoorstelling


Frank van Pamelen(l) en Bart de Groof broederlijk samen na de voorstelling.

Dat Mariëngaarde in het weekend zo vaak voorstellingen organiseert in de bijbehorende kapel, wist ik niet. Mariëngaarde is de unieke woon-werklocatie in Tilburg voor ouder wordende  kunstenaars en kunstminnaars. 

Bart de Groof

Zondag was ik er te gast bij twee leuke producties. In de middag speelde cabaretier Bart de Groof er de try-out van zijn nieuwe programma, gebaseerd op teksten uit zijn recente boek 'Mijn kapstok ligt in ziekenhuis'. Bezoekers konden het boek kopen, met korting en nog gesigneerd ook.

Samen met pianist Frans van der Tak maakte hij er een leuke middag van, vol spitsvondige taalgrappen, conferences, gedichten en chansons. Hoewel het nog maar om een inspeelvoorstelling ging, waarin hij dus wat meer dan gewoonlijk met één oog naar zijn tekstboek keek, bood de show alle ingrediënten om een divers publiek te verrassen en te vermaken. 

Vriendin Ilse, die ook kwam kijken, reageerde wel jaloers toen Bart in de show vertelde dat hij het complete 47-delige Woordenboek der Nederlandse Taal thuis heeft staan. Kennelijk iets voor neerlandici onder elkaar. Dit grootste woordenboek ter wereld is gemaakt door Matthias de Vries, overgrootvader van Bart en ook een taalfanaat.

Toen Bart in het publiek zijn collega-cabaretier en woordkunstenaar Frank van Pamelen zag zitten, vroeg hij hem aan het eind van de voorstelling naar voren om hem symbolisch alsnog het eerste exemplaar van zijn boek te overhandigen.


  Berrie Kolmans


V.l.n.r. Frans Toonen, Anke van Esch en Berrie Kolmans als inktvissen.

In de ochtend had ik in Mariëngaarde al een kindervoorstelling gezien van Berrie Kolmans en zijn groep Muzikaal Gebroed, verder bestaande uit Anke van Esch en Frans Toonen. Ze speelden de voorstelling 'Geluk zit in je staart', tot groot plezier van de vele kinderen en hun begeleiders. Ik had Berrie Kolman een paar maanden geleden gezien en gehoord in zijn Brabantse versie van de Winterreise.  Alle complimenten daarvoor. Hij heeft die onlangs met succes ook uitgevoerd in de Flierefluiter te Hilvarenbeek, waar hij opnieuw is uitgenodigd over een paar maanden.

Voor 'Geluk zit in je staart' had hij zelf weer de muziek geschreven, Corrie Vrieling de teksten. Zij zat zelf in het publiek en kreeg dus ook haar applaus. Ook Peer de Graaf, die zelf vaak voor kinderen optreedt, kwam kijken naar zijn collega's op de vroege zondagochtend. 

Crucifix

Het was toch al een kunstzinnig weekend voor mij, want vrijdagmiddag kwam kunstenaar Reinoud van Vught zijn nieuwe werk brengen dat ik van hem had gekocht. Wel leuk hem na zoveel jaar weer te ontmoeten. In 1989 was ik zijn eerste koper.



Reinoud van Vught bij zijn eigen schilderij Crucifix 2023.


https://mariengaardetilburg.nl/agenda/

https://www.brabantcultureel.nl/2022/12/05/mijn-kapstok-ligt-in-het-ziekenhuis-nieuw-boek-van-bart-de-groof/

https://www.brabantcultureel.nl/2023/01/31/brabantse-warmte-in-een-romantische-winterreise/


 

maandag 7 november 2022

Met jonge dertigers

 

Drie mooie dagen samen in Berlijn



Wie krijgt nou de kans om als boomer van ver boven de zeventig een lang weekend op stap te gaan met vier jonge dertigers? Ik dus. Het is nog een verjaardagscadeau van Karen en Joost en hun gelieven Marloes en Laura. Om samen Berlijn te bezoeken  in drie volle etmalen, de reisdagen niet meegerekend. Met de trein, veilig en comfortabel.

 

Na een  nacht op heerlijke stevige matrassen van het  hotel Leonardo Alexanderplatz bezoeken we het museum Hamburger Bahnhof. Dat veel zalen net worden omgebouwd voor een nieuwe tentoonstelling mag symbolisch heten. Bijna overal waar je kijkt in de Duitse hoofdstad zijn bouwvakkers druk in de weer aan het renoveren of nieuwbouwen.

 

Het eerste kunstwerk dat ik in het museum  tegen kom, maakt mijn dag al goed. Van Anselm Kiefer die ik al jaren volg, zie ik een mij volstrekt onbekend werk: Lilith am Roten Meer uit 1990. Een wandbreed loden object met allerlei technieken bewerkt . Ook voor deze oervrouw lijkt de zee zich te openen, maar de vele losse jurkjes suggereren dat de doortocht veel vrouwelijke slachtoffers heeft gekost.

 

In een van de bovenzalen maak ik gebruik van de uitsparingen in de metalen vitrages om het jeugdige viertal  te fotograferen. (zie bovenaan) Overigens de mooiste foto van deze trip maakt Joost als hij ‘zijn’ Laura fotografeert deels door het haar van Karen heen.

 

In de loop van de middag belanden we in een leuk bruin eetcafé (Alt-Berliner Wirtshaus) waar we van een eenvoudige doch zeer voedzame lunch genieten, afgesloten met een kartoffelschnaps. Jawel, uitgezonderd de absolute non-alcoholica onder ons  drinken we het brandende goedje alle vier met veel plezier.

 

Max Ernst: Capricorne

Drie van de vijf kunnen geen genoeg krijgen van het kunstaanbod in Berlijn en bezoeken ook nog de Neue Nationalgalerie, terwijl de anderen hun slag slaan in een paar winkels.

 

In de avond volgt mijn inbreng: een bezoek aan de Berliner Philharmoniker. Het wereldberoemde orkest speelt er eigentijds werk  van Andrew Norman, een mooi toegankelijk vioolconcert van Mozart en een grote symfonie van Korngold uit 1952. Vooral dat laatste werk maakt veel indruk, niet alleen op ons, maar op de hele uitverkochte zaal waar het voor het eerst klinkt. 

Het applaus houdt maar aan. Het orkest staat zelfs maar op terwijl het nog voortduurt en verlaat het podium. Alleen dirigent Kirill Petrenko komt nog even alleen terug om het laatste applaus in ontvangst te nemen.

 

In de foyer

Zaterdag staat er een bezoek aan een enorm gevangenisterrein op de agenda Hohenschönhausen voor alle vijf. Na de oorlog is het allereerst een oord geweest waar de Sovjet-bezetter van Oost-Duitsland gevangenen ondervraagt en opsluit in een onmenselijke regime, daarna een even barbaars gevangenencentrum van de Stasi in de DDR.

 


Joost in het cellencomplex

Voordat we ons daar laten rondleiden, bezoekt het culturele drietal alvast het Humboldt Forum, inclusief het dakterras voor het mooie uitzicht. Dit grote gebouwencomplex is een herbouwde kopie van het stadspaleis dat er ooit heeft gestaan. In de oorlog is het plat gebombardeerd, na de oorlog heeft er een DDR-gebouw gestaan Palast der Republik, maar na de eenwording is ook dat afgebroken om plaats te maken voor een kopie van het oude paleis.

 

Op het dakterras

In de middag maken we een speurtocht naar een glutenvrije bakkerij en in de avond eten we heerlijk Indiaas.

Na het Indiaas eten

 

Wannsee conferentiehuis

De zondag begin weer heel serieus met een bezoek aan het huis van de Wannsee Conferentie. Daar is begin 1942 door de top van Nazi-Duitsland beraadslaagd over de vernietiging van 11 miljoen joodse burgers in Europa. In het prachtig aan het meer gelegen villa zijn gelukkig veel van de documenten bijeengebracht en tentoongesteld om deze gruwelijke volkerenmoord nooit te vergeten.

 


Monet: Graanschelven en de zon 1890

Monet: Landschap Ile Saint-Martin 1881

De trein brengt ons vervolgens naar Potsdam waar twee van ons na de lunch een wandeling maken rond het meer en de drie anderen nog een vliegensvlug bezoek brengen aan  het Barberini Museum. Het toont onder andere een verrassend uitgebreide verzameling prachtige werken van Monet.


Monet: Palazzo Ducale 1908

Monet: Les Petites-Dalles bij eb 1884

Leonora Carrington: Katzenfrau 1951


 

Eind van de zondagmiddag staat nog de Gedächtniskirche op het programma. Als we de wanden bewonderen met alle fragmenten van de kapotgebombardeerde glas-in-lood ramen, oefent een zangkoor heel sfeervol in de kerk.

Het diner ’s avonds blijkt gepland niet heel ver van het theater waar het Berliner Ensemble nog steeds speelt, het vroegere gezelschap van Bertolt Brecht. Buiten in een plantsoentje staat zijn standbeeld. Niet omdat het erg goed lijkt -  voor zover dat in het donker te zien is – maar uit respect voor deze grote toneelschrijver, moet ik hem toch even fotograferen.

 

Schnitzels en nog een laatste alcoholische versnapering sluiten een lekker lang weekend af in Berlijn, vol cultuur en historie en vooral vriendschappelijk samen zijn. Dank voor dit bijzondere initiatief!

 

Arnold